psicològue

Occitan

Etimologia

Deu prefixe psico- e deu sufixe -lògue.

Prononciacion

/psikuˈlɔɣe/, /psikuˈlɔɣe/

França (Bearn) : escotar « psicològue »

Sillabas

psi | co | lò | gue (4)

Nom comun

Declinason
Dialècte : gascon
	Singular	Plural
Masculin	psicològue	psicològues
	[psikuˈlɔɣe]	[psikuˈlɔɣes]
Femenin	psicològa	psicològas
	[psikuˈlɔɣo]	[psikuˈlɔɣos]

psicològue masculin (gascon) (provençau) (lemosin) (vivaroaupenc)

1. Professionau especialista en psicologia.
   • Parlar a un psicològue de sons problèmas.
2. Persona qu'a ua bona coneishença deu comportament, deus sentiments umans.
   • Un escrivan que deu estar un psicològue avisat.

Variantas dialectalas

• psicològ (lengadocian)

Derivats

• parapsicològue

Parents

• psicologia

Traduccions

anglés: psychologist (en) catalan: psicòleg (ca) masculin espanhòl: psicólogo (es) masculin

francés: psychologue (fr) masculin e femenin italian: psicologo (it) masculin portugués: psicólogo (pt) masculin

Referéncias

• Dicconari occitan en linha Lo Congrès