pubís

Occitan

Etimologia

Del latin ilium « pel, pubís ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /pyˈβis/, /pyˈβis/

provençau /pyˈbis/, /pyˈbis/

Sillabas

pu|bís

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
pubís	pubisses
[pyˈβis]	[pyˈβises]

pubís masculin

Lo pubís.

1. (Anatomia) Un dels tres òsses qui forman l'òs coxal.
2. (Per extension) Eminéncia triangulara situada al tèrme de la partida inferiora del bas ventre, que se cobrís de pels al moment de la pubertat.

Sinonims

òs

• òs pubian

bas ventre

• ipogastre

vulgar (pubís femenin)

• • mata

Vocabulari aparentat

òs

• isqui o isquion
• ili o ilion

Parents

• pubèr
• pubertat
• pubian

Traduccions

alemand : Schambein (de), Scham (de) anglés : pubis (en) basc : catalan : pubis (ca) espanhòl : pubis (es) francés : pubis (fr) italian : pube (it) portugués : púbis (pt)