rabiment
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del rabir amb lo sufix «-ment»
Prononciacion
- lengadocian /raˈβiment/
- provençau /ʀaˈbimẽⁿ/
- escotar « rabir »
Sillabas
ra|bi|ment
Nom comun
rabiment masculin
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| rabiment | rabiments |
| [raˈβiment] | [raˈβiments] |
- Enlevament de fòrça: raubament, raubatòri.
- Lo Rabiment d'Elena.
- (Sens figurat) Estat de l’arma quand es transportada de jòia, d’admiracion, etc: encantament
- (Misticisme) Estat de l’arma quand es transportada fòra de se meteis par l’extasi.
- (Per extension) Lo fach d'èsser privat del mestritge de sas activitats conscientas, per exemple dins un caminament mistic o amorós.
Parents
Traduccions
| raubatòri | |
|---|---|
| |
| encantament | |
|---|---|
| |