rabir

Occitan

Etimologia

Del latin popular rapire, del classic rapere (« menar avec soi, raubar de fòrça »).

Prononciacion

lengadocian /raˈβi/, /raˈβi/

provençau /ʀaˈbi/, /ʀaˈbi/

escotar « rabir »

Sillabas

ra|bir

Vèrb

rabir

1. Enlevar de fòrça, sostraire amb violéncia.
   • Rabir una femena.
   • Rabir lo ben d’autrú.
2. (Sens figurat) Levar, tirar, privar de.
   • Rabir l'onor.
   • Rabir la glòria.
3. Encantar la ment o lo còr de qualqu’un, embelinar d’admiracion, de plaser, etc.
   • Una musica que rabís l'ausida.
   • L' avocat rabiguèt lo pretòri.
4. (Per iperbòla) Far sentir un plaser viu, n'èsser a son aise.
   • 'Ravit de vos veire satisfach.
5. (Religion) Transportar pel cèl.
6. (Misticisme) Èsser transportat fòra de se meteis per una fòrta contemplacion e per l’efièch d’una gracia particulara.
   • 'Ravit en extasi.

Derivats

• rabiment
• rabissent
• rabit

Traduccions

alemand: rauben (de), begeistern (en) (figurat) anglés: steal (en), ravish (en), delight (en) (figurat) basc: catalan: arrabassar (ca), raptar (ca) (una persona), encantar (ca) (figurat)

espanhòl: roubar (es), arrebatar (es), encantar (es) (figurat) italian: rapire (it), incantare (it) (figurat) francés: ravir (fr) portugués: roubar (pt), arrebatar (pt), encantar (pt) (figurat)