raquís

Occitan

Etimologia

Del grèc ancian ῥάχις, rhakhis « espina dorsala ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /raˈkis/, /raˈkis/

provençau /ʀaˈkis/, /ʀaˈkis/

Sillabas

ra|quís

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
raquís	raquisses
[raˈkis]	[raˈkises]

raquís masculin

1. (Anatomia) Empilament de 33 o 34 vertèbras, que fòrmant lo supòrt de l'esquina dels vertebrats e sus unas de las qualas son fixada las costèlas.
2. (botanica) Nervadura màger d’una fuèlha compausada o d’una fronda de falguera; axe màger d’una inflorescéncia.
3. (ornitologia) Partida plena de la tija centrala de las plumas dels aucèls, qu'es la continuacion del calam vuèg implantat dins la pel.

Sinonims

anatomia

• colomna vertebrala / colomna vertebrau
• espina dorsala / espina dorsau

Traduccions

alemand: Rückgrat (de), Wirbelsäule (de), Spindel (de) anglés: rachis (en) basc: catalan: raquis (ca)

espanhòl: raquis (es) francés: rachis (fr) italian: rachide (it) portugués: ráquis (pt), raque (pt)