raquitisme

Occitan

Etimologia

Del grèc ancian ῥαχίτης « raquís, rastèl de l'esquina » e lo sufix «-isme»

Prononciacion

/rakiˈtisme/, /rakiˈtisme/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
raquitisme	raquitismes
[rakiˈtisme]	[rakiˈtismes]

raquitisme masculin

1. (Medecina) Malautiá greva dels joves (noirigats, joves enfants, joves animals) que se manifèsta subretot per la desformacion del rastèl de l'esquina e d'autres òsses, amb conflament de las articulacions, fracturas e flaquesa musculara causada per un manca de calcificacion dels òsses e dels cartilatge degut a una caréncia en calci, en fosfòr o en vitamina D.

Parents

• raquís

Sinonims

popular

• endec
• endequitge
• nosadura

Traduccions

alemand: Rachitis (de) anglés: rickets (en) basc: catalan: raquitisme (ca) espanhòl: raquitismo (es) francés: rachitisme (fr) italian: rachitismo (it) portugués: raquitismo (pt)

Catalan

Etimologia

Del grèc ancian ῥαχίτης « raquís, rastèl de l'esquina » e lo sufix «-isme»

Prononciacion

oriental /rəkiˈtizmə/, /rəkiˈtizmə/, occidental /rakiˈtizme/, /rakiˈtizme/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
raquitisme	raquitismes

raquitisme masculin

1. raquitisme ^(oc)