rasoar

Occitan

Etimologia

Derivat de rason.

Prononciacion

/razuˈa/, /razuˈa/

Sillabas

ra | so | ar

Vèrb

rasoar (gascon)

1. Far usatge de la rason.

Variantas dialectalas

• rasonar

Traduccions

anglés: to reason (en) catalan: raonar (ca) espanhòl: razonar (es)

francés: raisonner (fr) italian: ragionare (it)

Conjugason

Gascon

Infinitiu	rasoar
Gerondiu	rasoant
Participi passat
	singular			plural
masculin	rasoat			rasoats
femenin	rasoada			rasoadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	rasoi	rasoas	rasoa	rasoam	rasoatz	rasoan
Imperfach	rasoavi	rasoavas	rasoava	rasoàvam	rasoàvatz	rasoavan
Preterit	rasoèi	rasoès	rasoè	rasoèm	rasoètz	rasoèn
Futur	rasoarèi	rasoaràs	rasoarà	rasoaram	rasoaratz	rasoaràn
Condicional	rasoarí	rasoarés	rasoaré	rasoarem	rasoaretz	rasoarén
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Present	rasoi	rasoes	rasoe	rasoem	rasoetz	rasoen
Imperfach	rasoèssi	rasoèsses	rasoèsse	rasoèssem	rasoèssetz	rasoèssen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	jo	tu	eth era	nosautes nosautas	vosautes vosautas	eths eras
Afirmatiu	—	rasoa !	—	rasoem !	rasoatz !	—
Negatiu	—	ne rasoes pas !	—	ne rasoem pas !	ne rasoetz pas !	—