rasonaire
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Del vèrb rasonar amb lo sufix -aire.
Prononciacion
/razuˈnajɾe/
Nom comun
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Dialècte : lengadocian | ||
| Singular | Plural | |
| Masculin | rasonaire | rasonaires |
| [razuˈnajɾe] | [razuˈnajɾes] | |
| Femenin | rasonaira | rasonairas |
| [razuˈnajɾo] | [razuˈnajɾos] | |
rasonaire masculin
- Persona que vòl tot rasonar.
Adjectiu
rasonaire masculin
- Que rasona.