reconstituent
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- De reconstituir
Prononciacion
- lengadocian, gascon /rekunstiˈtɥent/
- procençau /ʀekũⁿstiˈtɥẽⁿ/
Sillabas
re|cons|ti|tuent
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | reconstituent | reconstituents |
| [rekunstiˈtɥent] | [rekunstiˈtɥents] | |
| Femenin | reconstituenta | reconstituentas |
| [rekunstiˈtɥento̞] | [rekunstiˈtɥento̞s] | |
reconstituent
- Que reconstituís o qu'es pròpri a reconstituir.
Traduccions
|
|
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| reconstituent | reconstituents |
| [rekunstityˈent] | [rekunstityˈents] |
reconstituent masculin
- (Medecina) Substància o remèdi reconstituent, reviscolant
Traduccions
|
Anglés
Etimologia
Prononciacion
- lengadocian, gascon [?]
Sillabas
re|cons|ti|tuent
Nom comun e adjectiu
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| reconstituent | reconstituents |
reconstituent
- (passat) reconstituent (ca)
Catalan
Etimologia
- De reconstituir
Prononciacion
Sillabas
re|cons|ti|tu|ent
Nom comun e adjectiu
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| reconstituent | reconstituents |
reconstituent
Francés
Prononciacion
- /ʁəkɔ̃stity/
Sillabas
re|cons|ti|tuent
Forma de vèrb
reconstituent
- Tresena persona del plural del present de l’indicatiu de reconstituer.
- Tresena persona del plural del present del subjonctiu de reconstituer.