rector

Occitan

Etimologia

(nom 1, adj.) Del latin rector « capmèstre, guida »

(nom 2) Del latin rhetor « orator »

Prononciacion

lengadocian /retˈtu/, /retˈtu/

gascon /rekˈtu/, /rekˈtu/

provençau /ʀekˈtu/, /ʀekˈtu/

Sillabas

rec|tor

Adjectiu

rector

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	rector	rectors
	[retˈtu]	[retˈtus]
Femenin	rectritz	rectrises
	[retˈtɾit͡s]	[retˈtɾizes]

Declinason
Dialècte : provençau
	Singular	Plural
Masculin	rector	rectors
	[ʀekˈtu]	[ʀekˈtus]
Femenin	rectritz	rectrises
	[ʀekˈtɾit͡s]	[ʀekˈtɾizes]

Declinason
Dialècte : gascon
	Singular	Plural
Masculin	rector	rectors
	[rekˈtu]	[rekˈtus]
Femenin	rectora	rectoras
	[rekˈtuɾo̞]	[rekˈtuɾo̞s]

1. Que dirigís, dirigent
2. (Especialament: zoologia) Qualifica las plumas o penas de la coa dels aucèls que dirigisson lor volada.
   • Las penas rectrises.

Nom comun 1

rector masculin, (femenin: rectora / recritz)

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
rector	rectors
[retˈtu]	[retˈtus]

Declinason
Dialècte : provençau
Singular	Plural
rector	rectors
[ʀekˈtu]	[ʀekˈtus]

1. Capmèstre d’una universitat o d’un autre establiment d’ensenhament superior, dins unes païses e a unas epòcas (en França fins a 1969).
2. (educacion, França) Foncionari nomenat pel president de la Republica sus proposicion dels ministres encargats del sector, per drigir una de las academias, que son las circonscripcions organisant l’educacion nacionala, l’ensenhament superior e la recerca.

rector masculin

1. (Religion) Capmèstre d'unes establiments confessionals d’ensenhament superior.
2. (Religion) Prèire en carga d'una parròquia: curat
3. (Religion) Capmèstre d'una mesquita.

Variantas dialectalas

• rictor (lengadocian)

Derivats

• rectoral / rectorau
• rectorat
• rectorejar
• rectoriá

Traduccions

Capmèstre d'un establiment d’ensenhament superior
alemand: Rektor (de) anglés: rector (en) basc: catalan: rector (ca)	espanhòl: rector (es) francés: recteur (fr) italian: rettore (it) portugués: reitor (pt)

Capmèstre d'un establiment religiós
alemand: Pfarrer (de) anglés: parson (en) basc: catalan: rector (ca)	espanhòl: rector (es) francés: recteur (fr) italian: rettore (it) portugués: reitor (pt)

Nom comun 2

rector masculin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
rector	rectors
[retˈtu]	[retˈtus]

Declinason
Dialècte : provençau
Singular	Plural
rector	rectors
[ʀekˈtu]	[ʀekˈtus]

1. (Antiquitat) Lo qu'ensenhava la retorica e que donava de règlas e de precèptes d’eloquéncias, d'auta votz o per escrit.

rector masculin, (femenin: rectora / recritz)

1. Orator eloquent, que mestreja la retorica o la practica sens saber.

Parents

• retorica

Sinonims

• retorician

Traduccions

Lo qu'ensenhava la retorica
alemand: Rhetor (de) anglés: rhetor (en), rhetorician (en) basc: catalan: rètor (ca), retòric (ca)	espanhòl: retórico (es) francés: rhéteur (fr) italian: rettore (it) portugués: retor (pt), retórico (pt)

Anglés

Etimologia

Del latin rector « capmèstre, guida »

Prononciacion

General /ˈɹɛktə/, /ˈɹɛktə/

EUA /ˈɹɛktɚ/, /ˈɹɛktɚ/

Sillabas

rec|tor

Nom comun

rector

Declinason
Singular	Plural
rector	rectors

1. rector ^(oc) d'un establiment d’ensenhament superior

Catalan

Etimologia

Del latin rector

Prononciacion

Oriental /rəkˈto/, /rəkˈto/

Occidental: nord-occidental /rekˈto/, /rekˈto/, valencià /rekˈtoɾ/, /rekˈtoɾ/

Sillabas

rec|tor

Nom comun e adjectiu

rector

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	rector	rectors
Femenin	rectora	rectores

1. rector ^(oc)

Espanhòl

Etimologia

Del latin rector « capmèstre, guida »

Prononciacion

/rekˈt̪oɾ/, /rekˈt̪oɾ/

Sillabas

rec|tor

Nom comun e adjectiu

rector

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	rector	rectores
	[rekˈt̪oɾ]	[rekˈt̪oɾs]
Femenin	rectora	rectoras
	[rekˈt̪oɾa]	[rekˈt̪oɾas]

1. rector ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin rhetor « orator »

Prononciacion

[?]

Sillabas

rec|tor

Nom comun e adjectiu

rector masculin

Declinason
Singular	Plural
rector	rectores

1. rector ^(oc), professor de retorica