repossador

Occitan

Etimologia

De repossar amb lo sufix «-ador»

Prononciacion

lengadocian /repuˈsaðu/, /repuˈsaðu/

provençau /ʀepoˈsadu/, /ʀepoˈsadu/

Sillabas

re|po|ssa|dor

Nom comun

repossador masculin

Declinason
Singular	Plural
repossador	repossadors
[repuˈsaðu]	[repuˈsaðus]

1. Aisina qu'òm utiliza per far sortir de clavèls, de cavilhas.
2. Mena cisèl pichon per de trabalhs de precision dins diferents domènis.
3. La, lo o çò que suscita lo fastic.

Sinonims

• caçador
• repicador

Traduccions

La, lo o çò que suscita lo fastic
alemand: Vogelscheuche (de), Abtörner (de) anglés: foil (en), repoussoir (en) basc: catalan: rebuig (ca), lloro (ca) (persona)	espanhòl: repelente (es), desencanto (es), florete (es) francés: repoussoir (fr) italian: deterrente (it), fastidio (it), repellente (it) portugués: repelente (pt), desestímulo (pt)