reptar

Occitan

Etimologia

Del latin reptare

Prononciacion

lengadocian, gascon /repˈta/, /repˈta/

lengadocian /retˈta/, /retˈta/

provençau /ʀepˈta/, /ʀepˈta/

Vèrb

reptar

1. Se desplaçar, per un reptil, en mòde reptacion.
2. Caminar, per un animal o una persona, se rebalant.

Parents

• reptacion
• reptil
• reptilian

Sinonims

• se rebalar
• se rossegar
• serpar
• serpejar
• serpentejar

Traduccions

alemand: kriechen (de), robben (de) anglés: creep (en), crawl (en), snake along (en) basc: catalan: reptar (ca) espanhòl: reptar (es), arrastrarse (es) francés: ramper (fr) italian: strisciare (it) per terra portugués: reptar (pt)

Catalan

Etimologia

(verb 1) Del latin reptare

(verb 2) Del latin reputare

Prononciacion

Oriental: /rəpˈta/, /rəpˈta/

Occidental: nord-occidental /repˈta/, /repˈta/; valencian /repˈtaɾ/, /repˈtaɾ/, /repˈta/, /repˈta/

Vèrb 1

reptar

1. reptar ^(oc), serpejar

Vèrb 2

reptar

1. Blaimar, increpar.
2. desfisar, escometre.

Espanhòl

Etimologia

(verb 1) Del latin reptare

(verb 2) Del latin reputare

Prononciacion

/repˈt̪aɾ/, /repˈt̪aɾ/

Vèrb 1

reptar

1. reptar ^(oc), serpejar

Vèrb 2

reptar

1. desfisar, escometre.

Portugués

Etimologia

(verb 1) Del latin reptare

(verb 2) Del latin reputare

Prononciacion

[?]

Vèrb 1

reptar

1. reptar ^(oc), serpejar

Vèrb 2

reptar

1. S'opausar
2. desfisar, escometre.