repugnança

Occitan

Etimologia

Del latin repugnantia « causas contradictòrias, incompatibilitats, mejan de defensa, arma defensiva, antagonisme, antipatia, desacòrdi, oposicion, contradiccion » de repugnare (« resistir a », « luchar contra »).

Prononciacion

lengadocian /repynˈnaso̞/, /repynˈnaso̞/

provençau /ʀepygˈnasə/, /ʀepygˈnasə/

Sillabas

re|pug|nan|ça

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
repugnança	repugnanças
[repynˈnaso̞]	[repynˈnaso̞s]

repugnança (lengadocian) , (provençau) ; femenin

1. Oposicion naturala, alunhament o repulsion per qualqu’un o per quicòm.

Variantas dialectalas

• repugnància (lengadocian, gascon)

Sinonims

• aversion
• descòr
• desgost
• defèci
• refasti
• fastic / hastic
• òdi

Parents

• repugnant
• repugnar

Traduccions

alemand: Widerwille (de), Abscheu (de) anglés: repugnance (en), distaste (en) basc: naga (eu) catalan: repugnància (ca)

espanhòl: repugnancia (es) francés: répugnance (fr) italian: ripugnanza (it) portugués: repugnância (pt)