repulsiu
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin repulsivus.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /repylˈsiw/
- provençau /ʀepylˈsiw/
Sillabas
re|pul|siu
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | repulsiu | repulsius |
| [repylˈsiw] | [repylˈsiws] | |
| Femenin | repulsiva | repulsivas |
| [repylˈsiβo̞] | [repylˈsiβo̞s] | |
repulsiu
- (fisica) Que rebuta, que repossa.
- Una fòrça repulsiva.
- Que causa de repulsion o de repugnància.
- De faiçons repulsivas.
Parents
Antonims
Traduccions
|
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| repulsiu | repulsius |
| [repylˈsiw] | [repylˈsiws] |
repulsiu masculin
- Substància o aisina destinat a rebufar los animals.
Traduccions
|
Catalan
Etimologia
- Del latin repulsivus.
Prononciacion
- /rəpulˈsiw/
Sillabas
re|pul|siu
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | repulsiu | repulsius |
| Femenin | repulsiva | repulsives |
repulsiu