reservat

Occitan

Etimologia

De reservar.

Prononciacion

lengadocian, gascon /rezɛɾˈβat/, /rezɛɾˈβat/

provençau /ʀezɛɾˈvat/, /ʀezɛɾˈvat/

Sillabas

re|ser|vat

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
	Singular	Plural
Masculin	reservat	reservats
	[rezɛɾˈβat]	[rezɛɾˈβats]
Femenin	reservada	reservadas
	[rezɛɾˈβatðo̞]	[rezɛɾˈβatðo̞s]

reservat

1. Se ditz de la persona que garda sa resèrva: discrèt, timid.
   • Una persona fòrça reservada.
2. Se ditz de la persona que se prononcia pas encara, encara reticent.
   • Domòri reservat sul subjècte.
3. Se ditz de la causa qu'òm garda, qu'òn sèrva per un usatge particular.
   • Las plaças reservadas al cinèma.
4. (drech) Se ditz de çò remandat per la procedura.
   • Totes desches resevats.

Parents

• resèrva
• reservable
• reservacion
• reservar
• reservatari
• reservista

Sinonims

de la persona que garda sa resèrva

• cautelós
• circonspècte
• discrèt
• distant
• moderat
• mesurat
• prudent
• timid

Traduccions

alemand: zurückhaltend (de), reserviert (de), vertraulich (de) anglés: reserved (en) basc: catalan: reservat (ca)

espanhòl: reservado (es) francés: réservé (fr) italian: riservato (it) portugués: reservado (pt)

Forma de vèrb

reservat

1. participi passat al masculin singular de reservar.

Catalan

Etimologia

(adj.) De reservar.

(nom) Del latin reservatus.

Prononciacion

/rəzərˈbat/, /rəzərˈbat/

Sillabas

re|ser|vat

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	reservat	reservats
Femenin	reservada	reservades

reservat

1. reservat ^(oc)
2. secrèt

Nom comun

reservat masculin

1. Reservacion