reticéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin reticentia, de reticēre (« se taire »).
Prononciacion
- lengadocian, gascon /retiˈsensjo̞/
- provençau /ʀetiˈsẽⁿsjə/
Sillabas
re|ti|cén|cia
Adjectiu
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| reticéncia | reticéncias |
| [retiˈsensjo̞] | [retiˈsensjo̞s] |
reticéncia
- Accion de taire volontàriament quicòm qu’òm poiriá dire o qu’òm deurá revelar.
- La quita causa qu’òm a tasut.
- Actitud d'una persona qu'esita
- (En particular, retorica) Figura per la quala l’orator interromp son discors per far comprene çò que vòl pas dire exprèssament.
Parents
Sinonims
retorica