roinar

Occitan

Etimologia

Derivat de roina.

Prononciacion

/rwejˈna/, /rwejˈna/

Vèrb

roinar (lemosin)

1. Far venir la roina.

Se roinar

1. Perdre de gaireben la totalitat de sos bens.

Traduccions

alemand: ruinieren (de), verwüsten (de) anglés: to ruin (en)

francés: ruiner (fr)

Conjugason

Lemosin

Infinitiu	roinar
Gerondiu	roinant
Participi passat
	singular			plural
masculin	roinat			roinats
femenin	roinada			roinadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	roine	roinas	roina	roinam	roinatz	roinan roinen
Imperfach	roinava	roinavas roinaves	roinava	roinavam roinavem	roinavatz roinavetz	roinavan roinaven
Preterit	roinei	roineras roineres	roinet	roineram roinerem	roineratz roineretz	roineren
Futur	roinarai	roinaras	roinará	roinarem	roinaretz	roinaran
Condicional	roinariá	roinarias	roinariá	roinariam	roinariatz	roinarian
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	roine	roines	roine	roinem	roinetz	roinen
Imperfach	roinessa	roinessas	roinessa	roinessam roinessem	roinessatz	roinessan roinessen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Afirmatiu	—	roina !	—	roinam !	roinatz !	—
Negatiu	—	roinas pas !	—	roinam pas !	roinatz pas !	—
Nòtas