selhon

Occitan

Etimologia

(nom 1) Del bas latin selio « unitat agrària ».

(nom 2) Del bas latin situla « selha, ferrat, urna ».

Prononciacion

lengadocian /seˈʎu/, /seˈʎu/

escotar « selhon »

provençau /seˈjũⁿ/, /seˈjũⁿ/

Sillabas

se|lhon

Nom comun 1

De selhons (1).

Declinason
Singular	Plural
selhon	selhons
[seˈʎu]	[seˈʎus]

selhon (lengadocian) masculin

1. Rega que la relha, lo cotèl de l'araire dobrís dins la tèrra que se laura.
2. (analogia) Traça daissada en passant.
   • La nau daissava enrè un larg selhon.
3. (anatomia) Fenda, ascladura.

Sinonims

1. rega

Derivats

1. selhonar

Traduccions

alemand: Falte (de), Furche (de), Runzel (de) anglés: furrow (en), groove (en) basc: ildoa (eu) catalan: arruga (ca), solc (ca)

espanhòl: surco (es), arruga (es), estría (es), acanaladura (es) francés: sillon (fr) italian: solco (it) portugués: calha (pt), rego (pt), sulco (pt), vala (pt)

Nom comun 2

Declinason
Singular	Plural
selhon	selhons
[seˈʎun]	[seˈʎuns]

selhon (lengadocian) masculin

1. Selha pichona que s'utiliza per la molzuda.