semnar

Occitan

Etimologia

Del latin sēmĭnāre.

Prononciacion

/senˈna/, /senˈna/

Sillabas

se| mnar (2)

Vèrb

(lemosin) semnar

1. Agr Escampar o plantar la grana d'una planta dins la tèrra preparada per la recebre, perque i nasca aquela planta.

Derivats

semen semnadis

semnador semnaire

Variantas dialectalas

• semenar

Traduccions

alemand: säen (de) anglés: to sow (en) breton: hadañ (br) catalan: sembrar (ca) espanhòl: sembrar (es) francés: semer (fr)

italian: seminare (it) neerlandés: zaaien (nl) portugués: semear (pt) romanés: a semăna (ro) sapadin: saan (sapadin) sicilian: siminari (scn)

Conjugason

Lemosin

Infinitiu	semnar
Gerondiu	semnant
Participi passat
	singular			plural
masculin	semnat			semnats
femenin	semnada			semnadas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	semne	semnas	semna	semnam	semnatz	semnan semnen
Imperfach	semnava	semnavas semnaves	semnava	semnavam semnavem	semnavatz semnavetz	semnavan semnaven
Preterit	semnei	semneras semneres	semnet	semneram semnerem	semneratz semneretz	semneren
Futur	semnarai	semnaras	semnará	semnarem	semnaretz	semnaran
Condicional	semnariá	semnarias	semnariá	semnariam	semnariatz	semnarian
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Present	semne	semnes	semne	semnem	semnetz	semnen
Imperfach	semnessa	semnessas	semnessa	semnessam semnessem	semnessatz	semnessan semnessen
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	iu	tu	eu ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	ilhs elas
Afirmatiu	—	semna !	—	semnam !	semnatz !	—
Negatiu	—	semnas pas !	—	semnam pas !	semnatz pas !	—
Nòtas