senhoria

Occitan

Etimologia

De senhor amb lo sufix «-ia»

Prononciacion

gascon /seɲuɾiˈrio̞/, /seɲuɾiˈrio̞/

provençau /seɲuˈɾiə/, /seɲuˈɾiə/

Sillabas

se|nho|ria

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
senhoria	senhorias

senhoria (gascon) , (provençau) ; femenin

1. (Istòria, Toponimia) Dret, poténcia, autoritat qu’un senhor o qu'ua senhora ten sus sa tèrra e dependéncias.
2. (Cristianisme) Poder, autoritat del Crist coma Senhor.
3. (Istòria) Vassalhitat, drets feudaus d’ua tèrra.
4. (Istòria) Tèrra senhoriau.
5. (Istòria) Títol onorific qu’on donava a de personas dotadas de dignitats (se ditz al femenin per las femnas coma pels òmes)

Variantas dialectalas

• senhoriá (lengadocian, provençau)

Derivats

• senhorial / senhoriau

Sinonims

Tèrra senhoriau

• domeni / domèni
• fèu

Títol

• excelléncia

Portugués

Etimologia

De senhor amb lo sufix «-ia»

Prononciacion

Portugal /sɨɲuˈɾiɐ/, /sɨɲuˈɾiɐ/

Brasil /sẽɲoˈɾiɐ/, /sẽɲoˈɾiɐ/, /seɲoˈɾijə/, /seɲoˈɾijə/

Sillabas

se|nho|ria

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
senhoria	senhorias

senhoria femenin

1. (títol onorific) senhoria ^(pt).