signe de ponctuacion

Occitan

Etimologia

De signe e ponctuacion

Prononciacion

/ˌsinne ‿ ðe ‿ punttɥaˈsju/, /ˌsinne ‿ ðe ‿ punttɥaˈsju/

Sillabas

si|gne| de|ponc|tua|cion

Locucion nominala

signe de ponctuacion masculin

Declinason
Singular	Plural
signe de ponctuacion	signes de ponctuacion
[ˌsinne ‿ ðe ‿ punttɥaˈsju]	[ˌsinnes ‿ de ‿ punttɥaˈsju]

1. Signe grafic non alfabetic fasent partit del sistèma de pontuacion, utilizat per far la lectura mai aisida e mai clara.

Variantas dialectalas

• signe de pontuacion

Vocabulari aparentat per lo sens.

• titolet

Iperonims

• acolada { , }
• apostròf / apostròfe ’
• barra oblica /
• dos punts / dos ponches :
• croquet [ , ]
• espaci
• jonhent ‐ o -
• parentèsi ( , )
• punt / ponch .
• punt d’exclamacion / ponch d’exclamacion !
• punt d’interrogacion / ponch d’interrogacion ?
• punts suspensius / ponches suspensius …
• punt-virgula / ponch e virgula ;
• vergueta « , » o “ , ”
• virgula ,
• tiret -
• trach d'union / trait d'union ‐

Traduccions

alemand: Satzzeichen (de) anglés: punctuation mark (en) basc: catalan: signe de puntuació (ca)

espanhòl: signo de puntuación (es), signo puntuante (es) francés: signe de ponctuation (fr) italian: segno d'interpunzione (it), segno di interpunzione (it), segno di punteggiatura (it) portugués: sinal de pontuação (pt)