sillogisme

Occitan

Etimologia

Pel latin syllogismus, del grèc ancian συλλογισμός « inferéncia, conclusion ».

Prononciacion

lengadocian /silluˈd͡ʒizme/, /silluˈd͡ʒizme/

gascon /silluˈʒizme/, /silluˈʒizme/

provençau /siluˈd͡ʒizme/, /siluˈd͡ʒizme/

Sillabas

si|llo|gis|me

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sillogisme	sillogismes
[silluˈd͡ʒizme]	[silluˈd͡ʒizmes]

sillogisme masculin

1. (logica, filisofia) Rasonament compausat de tres proposicions o tèrmes, la majora o lo major, la minora o lo minor e la conclusion.
   • «Los òmes son totes morals, Socrates es un òme, doncas Socrates es mortal» es un sillogisme.

Traduccions

alemand: Syllogismus (de) anglés: syllogism (en) basc: silogismo (eu) catalan: silogisme (ca)

espanhòl: silogismo (es) francés: syllogisme (fr) italian: sillogismo (it) portugués: silogismo (pt)