sofà

Occitan

Etimologia

Pel turc sofa, de l’arabi صُفَّة, ṣuffa « banc, sofa »

Prononciacion

/suˈfa/, /suˈfa/

Sillabas

so|fà

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sofà	sofàs
[suˈfa]	[suˈfas]

sofà masculin

1. (Mobilièr) Mena de sèti long amb dorsièr e coissins, dins lo qual pòdon s'i sèire mai d'una personas ensemble e que pòt tanben servir aussi de lièch de relais.

Vocabulari aparentat per lo sens.

• canapè
• divan
• meridiana
• radassier (provençau)

Traduccions

alemand: Sofa (de) anglés: sofa (en) basc: catalan: sofà (ca)

espanhòl: sofá (es) francés: sofa (fr) italian: sofà (it) portugués: sofá (pt)

Catalan

Etimologia

Pel turc sofa, de l’arabi صُفَّة, ṣuffa « banc, sofa »

Prononciacion

Oriental: central /suˈfa/, /suˈfa/, balear /soˈfa/, /soˈfa/, /suˈfa/, /suˈfa/

Occidental: /soˈfa/, /soˈfa/

Sillabas

so|fà

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
sofà	sofàs

sofà masculin

1. sofà ^(oc)

Italian

Etimologia

Pel turc sofa, de l’arabi صُفَّة, ṣuffa « banc, sofa »

Prononciacion

/soˈfa/, /soˈfa/

Sillabas

so|fà

Nom comun

sofà masculin, invariable

1. sofà ^(oc)