subrejectiu

Occitan

Etimologia

De subrejeccion.

Prononciacion

lengadocian /syβɾed͡ʒetˈtiw/, /syβɾed͡ʒetˈtiw/

gascon /syβɾeʒekˈtiw/, /syβɾeʒekˈtiw/

provençau /sybʀed͡ʒekˈtiw/, /sybʀed͡ʒekˈtiw/

Sillabas

su|bre|jec|tiu

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	subrejectiu	subrejectius
	[syβɾed͡ʒetˈtiw]	[syβɾed͡ʒetˈtiws]
Femenin	subrejectiva	subrejectivas
	[syβɾed͡ʒetˈtiβo̞]	[syβɾed͡ʒetˈtiβo̞s]

subrejectiu

1. (matematicas) Se ditz d'una foncion o d'una aplicacion qu'es una subrejeccion.

Vocabulari aparentat

• bijectiu
• injectiu

Traduccions

alemand: surjektiv (de) anglés: surjective (en) basc: catalan: sobrejectiu (ca)

espanhòl: subreyectivo (es) francés: surjectif (fr) italian: suriettivo (it) portugués: sobrejetivo (pt)