succedanèu

Occitan

Etimologia

Del latin succedaneus, de succedere (« remplaçar »).

Prononciacion

lengadocian /syt͡seðaˈnɛw/, /syt͡seðaˈnɛw/

gascon /sykseðaˈnɛw/, /sykseðaˈnɛw/

provençau /syksedaˈnɛw/, /syksedaˈnɛw/

Adjectiu

succedanèu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	succedanèu	succedanèus
	[syt͡seðaˈnɛw]	[syt͡seðaˈnɛws]
Femenin	succedanèa	succedanèas
	[syt͡seðaˈnɛo̞]	[syt͡seðaˈnɛo̞s]

1. (Medecina) Se ditz dels medicaments qu'an las meteissas proprietats e qu’òm pòt substituir.

Traduccions

alemand: Ersatz... (de) anglés: substitute (en), surrogate (en) basc: catalan: succedani (ca)

espanhòl: sucedáneo (es) francés: succedané (fr) italian: succedaneo (it) portugués: sucedâneo (pt)

Nom comun

succedanèu masculin

Declinason
Singular	Plural
succedanèu	succedanèus
[syt͡seðaˈnɛw]	[syt͡seðaˈnɛws]

1. (Medecina) Medicament qu’òm pòt substituir a un autre.
2. (Per extension) Quin que siá produch que, quitament s'es pas de meteissa natura, que pòt ne remplaçar un autre.

Sinonims

• substitut

Traduccions

alemand: Ersatz (de), Surrogat (de) anglés: substitute (en), surrogate (en) basc: catalan: succedani (ca), substitutiu (ca)

espanhòl: sucedáneo (es), substitutivo (es), sustitutivo (es) francés: succedané (fr) italian: succedaneo (it), surrogato (it) portugués: sucedâneo (pt)