sultana

Occitan

Etimologia

De sultan

Prononciacion

lengadocian, gascon /sylˈtano̞/, /sylˈtano̞/

provençau /sylˈtanə/, /sylˈtanə/

Nom comun

sultana femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
sultana	sultanas
[sylˈtano̞]	[sylˈtano̞s]

1. (Noblesa) Títol de l’esposa d’un sultan.
2. Favorita d’un sultan.

Traduccions

alemand: Sultana (de) anglés: sultana (en), sultaness (en) basc: catalan: sultana (ca), soldana (ca) espanhòl: sultana (es) persan: francés: sultane (fr) italian: sultana (it) portugués: sultana (pt) turc:

Anglés

Etimologia

De sultan

Prononciacion

general /ˌsʌlˈtɑːnə/, /ˌsʌlˈtɑːnə/

EUA /ˌsʌlˈtænə/, /ˌsʌlˈtænə/, /ˌsʌlˈtɑnə/, /ˌsʌlˈtɑnə/

Nom comun

sultana femenin

Declinason
Singular	Plural
sultana	sultanas

1. sultana ^(oc)
2. Mena de pansa, especialament d'Esmirna.

Catalan

Etimologia

De sultá

Prononciacion

oriental /suɫˈtanə/, /suɫˈtanə/, occidental /suɫˈtana/, /suɫˈtana/

Nom comun

sultana femenin

Declinason
Singular	Plural
sultana	sultanes

1. sultana ^(oc)
2. Embarcacion màger de las escarradas de guèrra dels turcs.

Espanhòl

Etimologia

De sultán

Prononciacion

/sulˈtana/, /sulˈtana/

Nom comun

sultana femenin

Declinason
Singular	Plural
sultana	sultanas
[sulˈtana]	[sulˈtanas]

1. sultana ^(oc)
2. Embarcacion màger de las escarradas de guèrra dels turcs.

Italian

Etimologia

De sultano

Prononciacion

/sulˈtana/, /sulˈtana/

Nom comun

sultana femenin

Declinason
Singular	Plural
sultana	sultane
[sulˈtana]	[sulˈtane]

1. sultana ^(oc)
2. Mena de divan

Portugués

Etimologia

De sultão

Prononciacion

/sulˈtana/, /sulˈtana/

Nom comun

sultana femenin

Declinason
Singular	Plural
sultana	sultanas

1. sultana ^(oc)
2. Mena de rasim branc sens granas
3. Mena de pansa, especialament d'Esmirna.
4. (Ornitologia) Nom d'una galinacèa.