superlatiu
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- Del latin superlativus.
Prononciacion
- lengadocian, gascon /sypeɾlaˈtiw/
- provençau /sypeʀlaˈtiw/
Adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | superlatiu | superlatius |
| [sypeɾlaˈtiw] | [sypeɾlaˈtiws] | |
| Femenin | superlativa | superlativas |
| [sypeɾlaˈtiβo̞] | [sypeɾlaˈtiβo̞] | |
superlatiu
- (gramatica) Qu'exprimís la qualitat, bona o mala, portada al gra mai naut.
Derivats
Traduccions
|
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| superlatiu | superlatius |
| [sypeɾlaˈtiw] | [sypeɾlaˈtiws] |
superlatiu masculin
- (gramatica) Biais d'exprimir la qualitat, bona o mala, portada al gra mai naut.
Locucions
Traduccions
|
Catalan
Etimologia
- Del latin superlativus.
Prononciacion
- oriental /supərɫəˈtiw/, occidental /supeɾɫaˈtiw/
Nom comun e adjectiu
| Declinason | ||
|---|---|---|
| Singular | Plural | |
| Masculin | superlatiu | superlatius |
| Femenin | superlativa | superlatives |
superlatiu