teïna

Occitan

Etimologia

De tè amb lo sufix -ïna benlèu una invencion d’Alphonse Oudry lo descobreire.

Prononciacion

lengasocian, gascon /teˈino̞/, /teˈino̞/

provençau /teˈinə/, /teˈinə/

Sillabas

te|ï|na

Nom comun

teïna femenin

Declinason
Singular	Plural
teïna	teïnas
[teˈino̞]	[teˈino̞s]

La molecula de teïma.

1. (Quimia) Compausat quimic derivat trimerilat de la xantina e principi actiu del té que provòca d'efièchs estimulants sul sistèma nerviós central.

Parents

• tè
• teièra

Sinonims

• cafeïna (meteissa substància trapda dins lo cafè)
• 1,3,7-trimetilxantina
• guaranina (meteissa substància trapda dins lo guarana)
• mateïna (meteissa substància trapda dins lo mate)
• metilteobromina
• merilteofillina

Traduccions

alemand: Tein (de) anglés: theine (en) basc: catalan: teïna (ca)

espanhòl: teína (es) francés: théine (fr) italian: teina (it) portugués: teína (pt)

Catalan

Etimologia

De tè amb lo sufix -ïna benlèu una invencion d’Alphonse Oudry lo descobreire.

Prononciacion

[?]

Sillabas

te|ï|na

Nom comun

teïna femenin

Declinason
Singular	Plural
teïna	teïnes

1. teïna ^(oc)