tebesir

Occitan

Etimologia

De tebés amb lo sufixe causatiu -ir.

Prononciacion

/teˈβezi/, /teˈβezi/

Vèrb

tebesir (lengadocian)

1. Far venir tebés.
2. Venir tebés.

Variantas dialectalas

• atebesir
• tebejar (gascon)
• estebiar (gascon)
• teddesir (lemosin)
• estebesir (vivaroaupenc)

Traduccions

catalan: entebeir (ca)

francés: tièdir (fr)

Conjugason

Lengadocian

Infinitiu	tebesir
Gerondiu	tebesissent
Participi passat
	singular			plural
masculin	tebesit			tebesits
femenin	tebesida			tebesidas
Mòde indicatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	tebesissi	tebesisses	tebesís	tebesissèm	tebesissètz	tebesisson
Imperfach	tebesissiái	tebesissiás	tebesissiá	tebesissiam	tebesissiatz	tebesissián
Preterit	tebesiguèri	tebesiguères	tebesiguèt	tebesiguèrem	tebesiguèretz	tebesiguèron
Futur	tebesirai	tebesiràs	tebesirà	tebesirem	tebesiretz	tebesiràn
Condicional	tebesiriái	tebesiriás	tebesiriá	tebesiriam	tebesiriatz	tebesirián
Mòde subjonctiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Present	tebesisca	tebesiscas	tebesisca	tebesiscam	tebesiscatz	tebesiscan
Imperfach	tebesiguèsse	tebesiguèsses	tebesiguèsse	tebesiguèssem	tebesiguèssetz	tebesiguèsson
Mòde imperatiu
nombre	singular			plural
persona	primièra	segonda	tresena	primièra	segonda	tresena
	ieu	tu	el ela	nosautres nosautras	vosautres vosautras	eles elas
Afirmatiu	—	tebesís !	—	tebesiscam !	tebesissetz !	—
Negatiu	—	tebesiscas pas !	—	tebesiscam pas !	tebesiscatz pas !	—