tilhòu

Tilhòu, huelhas e hruta

Occitan

Etimologia

Del latin vulgar tĭlius, e classic tĭlia.

Prononciacion

/tiˈʎɔw/, /tiˈʎɔw/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
tilhòu	tilhòus
[tiˈʎɔw]	[tiˈʎɔws]

tilhòu masculin (gascon)

1. Bot Arbre del genre Tillia.

Variantas dialectalas

• telh (lengadocian), (gascon)
• telhòl (auvernhat)
• telhòu (provençal), (lemosin), (vivaroaupenc)
• tilh (gascon)
• tilhòl (auvernhat)

Traduccions

alemand: Linde (de) femenin anglés: lime (en) catalan: tell (ca) masculin còrs : tigliolu (co) masculin espanhòl: tilo (es) masculin finlandés : lehmus (fi), niinipuu (fi)

francés: tilleul (fr) masculin italian : tiglio (it) masculin olonèts: niinipuu (olo) oneida: ohósleˀ (one) romanch : tigl (rm), glienda (rm) sami del nòrd : ninnamuorra (se)