trabuc

Occitan

Etimologia

De trabucar

Prononciacion

lengadocian, gascon /traˈβyk/, /traˈβyk/

provençau /tʀaˈbyk/, /tʀaˈbyk/

Sillabas

tra|buc

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
trabuc	trabucs
[tra'βyk]	[tra'βyks]

trabuc masculin

Un Trabuc

1. Maquina de guèrra de l'Edat Mejan de contrapes ; lo quite contrapes; alarma
2. Accion de trabucar, trabucada
3. Tenda de gàbia, leca
4. Camba de debàs sens pè ; debàs petaçat.

Derivats

• trabuquet
• trabucada

Traduccions

alemand: Trebuchet (de) anglés: trebuchet (en) basc: catalan: trabuquet (ca), tirabuquet (ca), trabuc (ca)

espanhòl: trabuquete (es) francés: trébuchet (fr) italian: trabucco (it), trabocchetto (it) portugués: trabuco (pt), trebuchet (pt)

Adjectiu

Declinason
Dialècte : lengadocian
	Singular	Plural
Masculin	trabuc	trabucs
	[tra'βyk]	[tra'βyks]
Femenin	trabuca	trabucas
	[tra'βykɔ]	[tra'βykɔs]

1. malabiaisut- a ; lord, -a ; nèci, nècia ; maladrech, -a.

Referéncias

• Inspirat de Diccionari de Cantalausa

Catalan

Etimologia

De trabucar

Prononciacion

oriental /tɾəˈβuk/, /tɾəˈβuk/, occidental /tɾaˈbuk/, /tɾaˈbuk/

Sillabas

tra|buc

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
trabuc	trabucs

trabuc masculin

1. trabuc ^(oc), Maquina de guèrra
2. (arma) Espingòla
3. vagonet d'abocar
4. Camion bena