traca
Aparéncia
Occitan
Etimologia
Prononciacion
/ˈtɾako̞/
Sillabas
tra|ca
Nom comun
traca femenin
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| traca | tracas |
| [ˈtɾako̞] | [ˈtɾako̞s] |
- accion de tracar.
Sinonims
Traduccions
Forma de vèrb
traça
- Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de tracar
- Segonda persona del singlar de l'imperatiu afirmatiu de tracar
Espanhòl
Etimologia
Origina onomatopeïca
Prononciacion
/ˈtɾaka/
Sillabas
tra|ca
Nom comun
traca femenin
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| traca | tracas |
| [tɾaˈko̞] | [tɾaˈko̞s] |
- Preparacion pirotecnica que consistís en una seguida de petards, fusadas, etc. ligat per una meca, preparats per explosar successivament de biais gaireben coordinat.
- Granda explosion de petards, de fuòc d'artifici.