trima

Occitan

Etimologia

De trimar

Prononciacion

/ˈtɾimo̞/, /ˈtɾimo̞/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
trima	trimas
[ˈtɾimo̞]	[ˈtɾimo̞s]

trima femenin

1. Trabalh penós, besonha realizada amb esfòrç e pas gaire de gaug.

Parents

• trimaire
• trimar

Sinonims

• afan / ahan
• trimadís
• trimatge
• trimal

Traduccions

alemand: Anstrengung (de), Mühe (de) anglés: toil (en) basc: catalan: afany (ca), traüll (ca)

espanhòl: afán (es) francés: labeur (fr), ahan (fr) italian: fatica (it), travaglio (it) portugués: labuta (pt), fadiga (pt)

Forma de vèrb

trima femenin

1. tresena persona del singular del present de l'indicatiu de trimar
2. segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu de trimar