trompeta
Aparéncia
Occitan
Etimologia
- De trompa amb lo sufix diminutiu «–eta»
Prononciacion
- lengadocian, gascon /tɾumˈpeto̞/
- provençau /tʀũⁿˈpetə/
Sillabas
trom|pe|ta
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian, gascon | |
| Singular | Plural |
| trompeta | trompetas |
| [tɾumˈpeto̞] | [tɾumˈpeto̞s] |
trompeta femenin



- (Musica) Instrument de vent, de la familha del coires, de son clar e esclatant.
- Alavètz, l'òme bufava çò pus fòrt que podiá dins la trompeta per faire sortir dels ostals dròlles e grands. Puèi fasiá l'anóncia de la representacion pel vèspre e per la serada. «Mon barri», (Raymond Gougaud), 1983
- Jòc d'orguena qu’imita lo son de la trompeta.
trompeta masculin o femenin
- Sonaire o sonaira de trompeta
Derivats
- trompetada còp de trompeta.
- trompetaire
- trompetar
Parents
Iponimes
Locucions derivadas
Traduccions
|
|
Forma de vèrb
trompeta
- tresena persona del singular del present de l’indicatiu de trompetar
- segonda persona del singular de l’imperatiu afirmatiu de trompetar
Catalan
Etimologia
- De trompa amb lo sufix diminutiu «–eta»
Prononciacion
- Oriental: central /tɾumˈpɛtə/, balear /tɾomˈpətə/, /tɾumˈpɛtə/
- Occidental /tɾomˈpeta/
Sillabas
trom|pe|ta
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| trompeta | trompetes |
trompeta femenin
trompeta masculin o femenin
Espanhòl
Etimologia
- De trompa amb lo sufix diminutiu «–eta»
Prononciacion
- /t̪ɾõmˈpet̪a/
Sillabas
trom|pe|ta
Nom comun
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| trompeta | trompetas |
| [t̪ɾõmˈpet̪a] | [t̪ɾõmˈpet̪as] |
trompeta femenin
trompeta masculin o femenin