trufariá

Occitan

Etimologia

De trufa.

Prononciacion

lengadocian /tɾyfaɾiˈɔ/, /tɾyfaɾiˈɔ/, /tɾyfaɾiˈɛ/, /tɾyfaɾiˈɛ/

provençau /tʀyfaʀiˈe/, /tʀyfaʀiˈe/

Sillabas

tru|fa|ri|á

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
trufariá	trufariás

trufariá (lengadocian) , (provençau) ; femenin

1. Accion de se trufar, de se rire de qualqu'un.
2. (Per extension) Las paraulas o las accions per las qualas òm se trufa.

Variantas dialectalas

burla (lengadocian, provençau) chiflariá (provençau) escarni (lengadocian) escarniment (lengadocian) galejada (lengadocian)

ralhariá (lengadocian) trufa (lengadocian) trufanderia (gascon) trufandisa (gascon)

Parents

trufa trufaire trufandièr

trufar trufarèl

Traduccions

alemand: Spott (de), Hohn (de), Verhöhnung (de) anglés: mockery (en), taunt (en), ridicule (en), jibe (en), gibe (en), jeer (en) basc: iseka (eu) catalan: escarni (ca), escarniment (ca), burla (ca), burleria (ca), trufa (ca)

espanhòl: burla (es), mofa (es), escarnio (es) francés: raillerie (fr), moquerie (fr) italian: sbeffegiare (it), scherno (it) portugués: caçoada (pt), zombaria (pt), escárnio (pt)