usura

Veire tanben : usadura

Occitan

Etimologia

Del latin usura.

Prononciacion

lengadocian, gascon /yˈzyɾo̞/, /yˈzyɾo̞/

provençau /yˈzyʀə/, /yˈzyʀə/

Nom comun

usura femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
usura	usuras
[yˈzyɾo̞]	[yˈzyɾo̞s]

1. Interés, profit qu’òm exigís d’un argent o d’una merça prestada, al dessús del taus fixat per la lei o establit per l’usatge en matèria de comèrci.

Derivats

• usurar
• usurari
• usurièr

Locucions derivadas

• taus d’usura

Traduccions

alemand: Wucher (de) anglés: usury (en) basc: lukurreria (eu) catalan: usura (ca)

espanhòl: usura (es) francés: usure (fr) italian: usura (it) portugués: usura (pt)

Forma de vèrb

usura

1. tresena persona del singulal del present de l'indicatiu de usurar
2. segonda persona del singulal de l'imperatiu afirmatiu de usurar

Catalan

Etimologia

Del latin usura.

Prononciacion

/uˈzuɾə/, /uˈzuɾə/

Nom comun

usura femenin

Declinason
Singular	Plural
usura	usures

1. usura ^(oc)

Forma de vèrb

usura

1. tresena persona del singulal del present de l'indicatiu de usurar
2. segonda persona del singulal de l'imperatiu afirmatiu de usurar

Espanhòl

Etimologia

Del latin usura.

Prononciacion

/uˈsuɾa/, /uˈsuɾa/

Nom comun

usura femenin

Declinason
Singular	Plural
usura	usuras
[uˈsuɾa]	[uˈsuɾas]

1. usura ^(oc)

Forma de vèrb

usura

1. tresena persona del singulal del present de l'indicatiu de usurar
2. segonda persona del singulal de l'imperatiu afirmatiu de usurar

Francés

Prononciacion

/yzyʁa/, /yzyʁa/

Forma de vèrb

usura

1. tresena persona del singular del present de l'indicatif de usurer

Italian

Etimologia

(nom 1) Del latin usura.

(nom 2) Del francés usure.

Prononciacion

/uˈzura/, /uˈzura/

Nom comun 1

usura femenin

Declinason
Singular	Plural
usura	usure
[uˈzura]	[uˈzure]

1. usura ^(oc)

Nom comun 2

usura femenin

1. usadura ^(oc)

Forma de vèrb

usura

1. tresena persona del singulal del present de l'indicatiu de usurare
2. segonda persona del singulal de l'imperatiu afirmatiu de usurare

Portugués

Etimologia

Del latin usura.

Prononciacion

Portugal /uzuˈɾaɾ/, /uzuˈɾaɾ/

Brasil /uzuˈɾa(ɾ)/, /uzuˈɾa(ɾ)/

Nom comun

usura femenin

Declinason
Singular	Plural
usura	usuras

1. usura ^(oc)

Forma de vèrb

usura

1. tresena persona del singulal del present de l'indicatiu de usurar
2. segonda persona del singulal de l'imperatiu afirmatiu de usurar