verdet

Occitan

Etimologia

De vert

Prononciacion

lengadocian, gascon /beɾˈðet/, /beɾˈðet/

provençau /veʀˈdet/, /veʀˈdet/

Sillabas

ver|det

Nom comun

verdet femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
verdet	verdets
[beɾˈðet]	[beɾˈðets]

De verdet a la susfàcia d'estatuas en bronze

Lo passeron verdet

Un verdet, Russula virescens

1. (quimia) Mena d'oxidacion verta que se forma a la susfàcia dels objèctes de coire, quand demòran un temps expausats a l’accion de l’aire umid e constituït de diferents sals de coire coma lo carbonat de coire basic (CuCO₃·Cu(OH)₂).
2. (quimia) Compausat organometallic de sintèsi de formula Cu(CH₃COO)₂·[Cu(OH)₂]₃·2H₂O e utilizat en pintura coma pigment.
3. (Ornitologia) Espècia d'aucel passeron, vesin del pinçard, amb un bèc gròs e cort, de coa biforcada e que lo plumatge es vert: verdaula, verdièr (Chloris chloris).
4. (Micologia) Espècia de russula de nom scientific Russula virescens.

Derivats

• verdetejar
• verdetejat

Vocabulari aparentat per lo sens.

• aramós

Adjectiu

verdet

Declinason
Dialècte : gascon
	Singular	Plural
Masculin	verdet	verdets
	[beɾˈðet]	[beɾˈðets]
Femenin	verdeta	verdetas
	[beɾˈðeto̞]	[beɾˈðeto̞s]

1. (gascon) Qu'es cobèrt de verdet.
2. (provençau) Qu'es un pauc verd.

Catalan

Etimologia

De verd

Prononciacion

Oriental: central /bərˈdɛt/, /bərˈdɛt/, balear /vəɾˈðət/, /vəɾˈðət/, /vərˈðɛt/, /vərˈðɛt/

Occidental: nord-occidental /berˈðet/, /berˈðet/, valencian /veɾˈðet/, /veɾˈðet/, /beɾˈðet/, /beɾˈðet/

Sillabas

ver|det

Nom comun

verdet femenin

Declinason
Singular	Plural
verdet	verdets

1. (quimia) verdet ^(oc)
2. alga o mofa verda
3. (peis) vairat

Francés

Etimologia

De verd

Prononciacion

/vɛʁdɛ/, /vɛʁdɛ/

Sillabas

ver|det

Nom comun

verdet femenin

Declinason
Singular	Plural
verdet	verdets
[vɛʁdɛ]

1. Acetat de coire
2. Color vert clar
3. Jove cèrvi mascle adult