vernacular

Occitan

Etimologia

Del latin vernaculus « de l'ostal, domestic, indigèna, nacional, de Roma ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /beɾnakyˈlaɾ/, /beɾnakyˈlaɾ/

provençau /beʀnakyˈlaʀ/, /beʀnakyˈlaʀ/

Sillabas

ver|na|cu|lar

Adjectiu

Declinason
	Singular	Plural
Masculin	vernacular	vernaculars
	[beɾnakyˈlaɾ]	[beɾnakyˈlaɾs]
Femenin	vernaculara	vernacularas
	[beɾnakyˈlaɾo̞]	[beɾnakyˈlaɾo̞s]

vernacular

1. Qu'es pròpri a una region o a un país o a sos abitants.

Derivats

• vernacularament

Locucions

• langa vernaculara
• nom vernacular

Traduccions

alemand: einheimisch (de) anglés: vernacular (en) basc: catalan: vernacular (ca), vernacle (ca)

espanhòl: vernáculo (es) francés: vernaculaire (fr) italian: vernacolo (it) portugués: vernáculo (pt), vernacular (pt)

Anglés

Etimologia

Del latin vernaculus « de l'ostal, domestic, indigèna, nacional, de Roma ».

Prononciacion

RU /vəˈnækjələ/, /vəˈnækjələ/, /vəˈnækjʊlə/, /vəˈnækjʊlə/

EUA /vɚˈnækjəlɚ/, /vɚˈnækjəlɚ/

Sillabas

ver|na|cu|lar

Adjectiu

vernacular

1. vernacular ^(oc)

Catalan

Etimologia

Del latin vernaculus « de l'ostal, domestic, indigèna, nacional, de Roma ».

Prononciacion

[?]

Sillabas

ver|na|cu|lar

Adjectiu

vernacular masculin o femenin, (plurals: vernaculars)

1. vernacular ^(oc)

Portugués

Etimologia

Del latin vernaculus « de l'ostal, domestic, indigèna, nacional, de Roma ».

Prononciacion

Portugal /vɨɾnɐkuˈlaɾ/, /vɨɾnɐkuˈlaɾ/

Brasil /veʁnakuˈlaʁ/, /veʁnakuˈlaʁ/

Sillabas

ver|na|cu|lar

Adjectiu

vernacular masculin o femenin, (plurals: vernaculares)

1. vernacular ^(oc)