vestibule

Occitan

Etimologia

Del latin vestibulum « intrada ».

Prononciacion

lengadocian, gascon /bestiˈβyle/, /bestiˈβyle/

provençau /vestiˈbyle/, /vestiˈbyle/

escotar « vestibule »

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
vestibule	vestibules
[bestiˈβyle]	[bestiˈβyles]

vestibule masculin

1. Membre d’un edifici que se mòstra en primièr a las personas que s'i introduson e qu'es un passatge cap a las autras salas.
2. (anatomia) Cavitat de forma irregulara que fa partit del laberint de l’aurelha.

Variantas dialectalas

• vestibul

Sinonims

• entrada / intrada
• pòrge
• hall (per una gara, un aeropòrt, angl. )

Derivats

• vestibular

Traduccions

alemand: Vorhalle (de), Vestibül (de) (literari) anglés: vestibule (en), lobby (en), hall (en) basc: catalan: vestíbul (ca)

espanhòl: vestíbulo (es) francés: vestibule (fr) italian: vestibolo (it) portugués: vestíbulo (pt)

Anglés

Etimologia

Del latin vestibulum « intrada ».

Prononciacion

general /ˈvɛstɪbjuːl/, /ˈvɛstɪbjuːl/

american /ˈvɛstəbjul/, /ˈvɛstəbjul/

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
vestibule	vestibules

vestibule

1. vestibule ^(oc)

Francés

Etimologia

Del latin vestibulum « intrada ».

Prononciacion

/vɛstibyl/, /vɛstibyl/

França (Somain) : escotar « vestibule »

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
vestibule	vestibules
[vɛstibyl]

vestibule masculin

1. vestibule ^(oc)