volença

Occitan

Etimologia

De voler amb lo sufix -ença.

Prononciacion

/buˈlenso/, /buˈlenso/

França (Bearn) - Lengadocian : escotar « volença »

Sillabas

vo | len | ça

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular	Plural
volença	volenças
[buˈlenso]	[buˈlensos]

volença femenin

1. Fòrça mentala de voler quicòm.

Sinonims

• volontat

Variantas dialectalas

• volentat (gascon)

Traduccions

alemand: Wille (de) femenin anglés: will (en) catalan: voluntat (ca) femenin espanhòl: voluntad (es) femenin

francés: volonté (fr) femenin italian: volontà (it) femenin sard: boluntade (sc) femenin