cançon

Occitan

Etimologia

Del latin cantio.

Prononciacion

[kan'su]

Nom comun

cançon femenin

1. Composicion musicala amb paraulas per èsser cantada.

   Ça! ça! triem una cançon polida
   

   Per saludar qui nos dona la vida (Pèire Godolin, Le Ramelet mondin)

Derivats

• cançonejar
• cançonejaire
• cançoneta
• cançonièr

Reviradas

afrikaans: alemand: Lied (de) anglés: song (en) neutre basc: breton: bulgar: catalan: cançó (ca) corean: 노래 (ko) danés: espanhòl: canción (es) esperanto: kanzono (eo) estonian: finlandés: francés: chanson (fr)

ido: indonesian: islandés: italian: canzone (it) leton: lituanian: neerlandés: lied (nl) norvegian: polonés: portugués: canção (pt) romanés: suedés: turc: ucraïnian: