fuòc

Fuòc

Occitan

Etimologia

Del latin fŏcus.

Prononciacion

['fjɔk], pl. ['fjɔts]

Nom comun

fuòc masculin

1. Emission de calor e de lum produsida per la combustion d'un còs.

Variantas dialectalas

• fòc
• fuèc
• huèc

Derivats

• fogós, -osa
• foguièr

Reviradas

alemand: Feuer (de) neutre anglés: fire (en) catalan: foc (ca) corean: 불 (ko) chèc: oheň (cs) espanhòl: fuego (es) esperanto: fajro (eo) francés: feu (fr)

islandés: eldur (is) italian: fuoco (it) japonés: 火 (ja) neerlandés: vuur (nl) neutre polonés: ogień (pl) portugués: fogo (pt) suedés: ucraïnian: вогонь (uk)