jorn

Occitan

Etimologia

Del latin diurnum.

Prononciacion

['ʤur] (o ['ʒun])

Nom comun

jorn masculin

1. Periòde de temps que la Tèrra i realiza son movement de rotacion e que se dividís en vint e quatre oras.

Derivats

• jornada
• jornal
• miègjorn

Variantas dialectalas

• dia gascon

Reviradas

alemand: Tag (de) masculin anglés: day (en) afrikaans: dag (af) basc: egun (eu) breton: deiz (br) bulgar: ден (bg) catalan: dia (ca) corean: 날 (ko) chèc: den (cs) danés: dag (da) espanhòl: día (es) esperanto: tago (eo) estonian: finlandés: francés: jour (fr) galèc: grèc: ebrèu: ido: dio (io)

indonesian: hari (id) irlandés: lá (ga) italian: giorno (it), di (it) japonés: 日 (ja) corean: leton: lituanian: diena (lt) norvegian: ongrés: nap (hu) polonés: dzień (pl) portugués: dia (pt) rus: sard: die (sc) eslovac: eslovèn: suedés: turc: ucraïnian: день (uk); доба (uk)

Occitan ancian

Nom comun

jorn masculin

1. Jorn.
   • c. 1170, Bernat de Ventadorn, canso:

     Lo tems vai e ven e vire / Per jorns, per mes e per ans [...]