lèit

Occitan

Etimologia

Del latin lĕctus.

Prononciacion

['lɛjt]

Nom comun

lèit masculin

1. Mòble aplechat d'un matalàs per s'i jaire e i dormir.
2. (gascon). Lach.

Variantas dialectalas

• lièch

Reviradas

afrikaans: bed (af) alemand: Bett (de) anglés: bed (en) breton: gwele (br) bulgar: catalan: llit (ca) chèc: postel (cs) danés: seng (da) eslovac: eslovèn: espanhòl: cama (es) femenin esperanto: lito (eo) finlandés: vuode (fi) francés: lit (fr)

ido: indonesian: islandés: italian: letto (it) leton: lituanian: lova (lt) neerlandés: bed (nl) neutre ongrés: ágy (hu) polonés: lózko (pl) portugués: cama (pt) femenin, leito (pt) romanés: pat (ro) rus: кровать (ru) femenin sicilian: lettu suedés: bädd (sv), säng (sv) ucraïnian: ліжко (uk) neutre