sang

Occitan

Etimologia

Del latin sanguis.

Prononciacion

['saŋk]

Nom comun

sang masculin o femenin

1. Liquid essencial al foncionament del còs, de color roja que circula per venas e artérias.

Derivats

• sagnar
• sagnós
• sanguet / sangueta
• sanquet / sanqueta

Reviradas

albanés: gyak (sq) alemand: Blut (de) neutre anglés: blood (en) basc: odol (eu) breton: bulgar: кръв (bg) femenin catalan: sang (ca) femenin chèc: krev (cs) femenin danés: blod (da) neutre eslovac: krv (sk) femenin eslovèn: kri (sl) femenin espanhòl: sangre (es) femenin esperanto: sango (eo) estonian: veri (et) finlandés: veri (fi) francés: sang (fr) masculin ebrèu: דם (he) (dam)

grèc: αίμα (el) neutre ido: islandés: blóð (is) neutre italian: sangue (it) masculin leton: lituanian: neerlandés: bloed (nl) neutre norvegian: blod (no) neutre ongrés: vér (hu) polonés: krew (pl) portugués: sangue (pt) masculin romanés: sânge (ro) neutre rus: кровь (ru) femenin sard: sàmbene (sc) naut sorab: krej (hsb) suedés: blod (sv) neutre turc: kan (tr) ucraïnian: кров (uk) femenin

Anglés

Forma de vèrb

sang [?]

1. Preterit del vèrb to sing.

Francés

Etimologia

Del latin sanguis

Sillabas

sang (1)

Nom comun

sang masculin

1. sang.