sillaba

Occitan

Etimologia

Del latin syllaba, manlevat al grèc syllabé, derivat de syllambáno .

Prononciacion

[sil'laβo̞]

Sillabas

sil | la | ba (3)

Nom comun

sillaba femenin

1. Unitat d'articulacion minimala dels mots: grop de fonèmas .

Derivats

• sillabic -a

Reviradas

anglés: syllable (en) catalan: síl·laba (ca) espanhòl: sílaba (es) esperanto: finlandés: francés: syllabe (fr) alemand: Silbe (de) femenin ido:

indonesian: italian: sillaba (it) neerlandés: lettergreep (nl) femenin/masculin ongrés: szótag (hu) polonés: portugués: sílaba (pt) suedés: ucraïnian: