verd

.

Occitan

Etimologia

Del latin vĭrĭdis.

Prononciacion

['bert]

Adjectiu

verd masculin (femenin:-a)

1. Qu'es d'aquesta color.

Nom comun

1. Color que la lutz ten una longor d'onda de 550 nm, fòrça presenta dins la natura es la color de la clorofila e de las plantas.

Derivats

verdal verdala verdanha verdàs verdejar verdenc verdet verdola verdolàs verdolejar

verdolenc verdolet verdon verdor verdós verdugalh verdum verdura verduram verdurèr

Reviradas

alemand: grün (de)adj. Grün (de)nom anglés: green (en) basc: berde (eu) breton: glas (br)gwer (br) catalan: verd (ca) chèc: zelený (cs) [1]; zelená (cs), zeleň (cs) [2] danés: eslovac: eslovèn: espanhòl: verde (es) esperanto: estonian: finlandés: francés: vert (fr)

irlandés: glas (ga) uaine (ga) gaelic escocés: uaine (gd) islandés: grænn (is) italian: verde (it) lituanian: neerlandés: groen (nl) norvegian: ongrés: polonés: portugués: verde (pt) romanés: verde (ro) sard: birde (sc) sicilian: virdi (scn) suedés: ucraïnian:

Catalan

Nom comun

verd

1. verd ^(oc)