bufa

Occitan

Etimologia

De bufar

Prononciacion

/ˈbyfo̞/, /ˈbyfo̞/

Sillabas

bu|fa

Nom comun

bufa femenin

Declinason
Singular	Plural
bufa	bufas
[ˈbyfo̞]	[ˈbyfo̞s]

1. Emplastre, carpanh, sofla.
2. (Familiar) Cuol.
3. (Familiar) Sèxe de femna.
4. Pichon grapaud.

Locucions

• far la bufa

Forma de vèrb

bufa

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de bufar.
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu bufar.

Catalan

Etimologia

(nom 1, interj) De bufar

(nom 2) De l'italian buffo « comic »

Prononciacion

[?]

Sillabas

bu|fa

Nom comun 1

bufa femenin

Declinason
Singular	Plural
bufa	bufes

1. Emplastre
2. botariga
3. pòcha d'un vestiment
4. (Familiar) bandada
5. (Familiar) pet de lop

Interjeccion

bufa !

1. Exprimís la sorpresa, la contrarietat.

Nom comun 2

bufa femenin, (masculin: buf)

Declinason
Singular	Plural
bufa	bufes

1. bofona

Forma d'adjectiu

bufa

1. femenin singular de buf

Forma de vèrb

bufa

1. Tresena persona del singular del present de l'indicatiu de bufar.
2. Segonda persona del singular de l'imperatiu afirmatiu bufar.