caïnar

Occitan

Etimologia

De caïn / caín

Prononciacion

lengadocian, gascon /kaiˈna/, /kaiˈna/

Sillabas

ca|i|nar

Vèrb

caïnar

1. Exprimir son patiment per de planhs.

Parents

• caïn
• caïnada / caïnaria
• caïnament
• caïnàs
• caïnejar

Traduccions

alemand: stöhnen (de) anglés: moan (en) basc: catalan: gemegar (ca), somicar (ca), ploriquejar (ca)

espanhòl: gemir (es) francés: gémir (fr), gendre (es) italian: gemere (it) portugués: gemer (pt)