carreta

Veire tanben : careta

Occitan

Etimologia

Del latin carrus

Prononciacion

lengadocian, gascon /kaˈreto̞/, /kaˈreto̞/

provençau /kaˈʀetə/, /kaˈʀetə/

França (Bearn) : escotar « carreta »

Nom comun

carreta femenin

Declinason
Dialècte : lengadocian, gascon
Singular	Plural
carreta	carretas
[kaˈreto̞]	[kaˈreto̞s]

Una carreta

1. Veïcul de traccion animala, de doas ròdas, de telièras e de limons per i ligar lo jo.

Variantas dialectalas

• charreta (lemosin, auvernhat)

Expressions e locucions

• Metre la carreta abans los buòus

Derivats

• carretada
• carretal
• carretar
• carretièr
• carreton

Parents

• car
• carri
• carriòt

Traduccions

alemand: Wagen (de), Fuhrwerk (de),,Fuhrwerk (de) anglés: chariot (en), cart (en) basc: catalan: carro (ca), carreta (ca) francés: charrette (fr) espanhòl: carreta (es) italian: carretta (it), carretto (it) portugués: carreta (pt)

Forma de vèrb

carreta

1. Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de carretar.
2. Segonda persona del singular a l'imperatiu afirmatiu de carretar